YIKILSIN DÜZEN – YAŞASIN DEVLET-İ EBED MÜDDET
YIKILSIN DÜZEN – YAŞASIN DEVLET-İ EBED MÜDDET
Kadir-i mutlak mıdır ki; bu kör, kahpe düzenler
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Hep payidar mı olacak böyle insan ezenler
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Şu dağların feryadına kulak verecek yok mu
Çok mu insaf istemek, adalet istemek çok mu
Ağaların, beylerin merhamete karnı tok mu
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Hani adl-i ilahi, yanıyor sine-i millet
Bütün organizmayı kuşatıp kemirdi illet
Sonsuza dek mi sürsün milletin düştüğü zillet
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Yeni doğan çeteleri, bebek kanı içenler
Bir yanda vatan satanlar, ötede serden geçenler
Ya düşmanla bir olup da Türk’e kefen biçenler
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Ne yeşile saygı kaldı, ne akan suya hürmet
Ne kamuda ehliyet var, ne devlette azamet
Hele şu Müslüman’da kalmamış hiç istikamet
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Ne ihlas var, ne ihtisas; ehliyete kim bakar
Teşvik alan turistikler gider ormanı yakar
Ne kutsal kalmışsa önce muhafazakâr yıkar
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Şu İstanbul megakentmiş, beton camiye basmış
Meğer kubbe tersine çevrilen bir koca tasmış
Devletin malı deniz, baştakilere mirasmış
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Ankara’nın bağları da büklüm büklüm yolları
Cumhuriyet rejiminde saltanatın kulları
Kula kulak yapar mı hiç Allah’ın has kulları
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Cami mihverliydi hani şu bizim medeniyet
Aveme nereden çıktı, şehri bozan zihniyet
Ne sorumluluk kaldı, ne de zerre samimiyet
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Sadece kent bozulmadı, kırsala da şirk girdi
Meralar talan oldu, sürüye kıran girdi
Gâvur altın çalarken dokuz can toprağa girdi
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Üretmeden tüketmektir bir kuşağı çürüten
Ne dininden haberdar, ne de milliyetinden
Heder olup kendini yer boş hayalin peşinden
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Çok görünür gözlerine emeklinin maaşı
Kimsenin umurunda mı garibanın gözyaşı
Kravatlı Dumrullarca tutulmuş köprübaşı
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
Atatürk’ten emanet kalan her bir devlet malı
Liberale çok göründü, dediler hep: “Satmalı!”
“Milli ekonomi olmaz, küresele katmalı!”
Böyle düzen mi olurmuş, yıkılmalıdır elbet!
Şahsuvar bu nasıl destan, düzen nedir, devlet ne
Devlet dediğin de küresel düzene payende
Ama sen tarihle avun, hep aynı şeyi söyle:
Yıkılsın düzen, yaşasın devlet-i ebed müddet
|
